Do rozwoju bielactwa nabytego dochodzi, gdy praca komórek pigmentowych jest niepoprawna. Melanina nie zostaje wydzielana w odpowiedniej ilości, w czego wyniku zaczynają pojawiać się na skórze charakterystyczne białe plamy.

Najczęściej bielactwo nabyte pojawia się u dzieci po 10 roku życia, ale może również wystąpić u dorosłych. Nazywane jest także odmianą albinizmu.

Jak dochodzi do rozwoju bielactwa nabytego? Jak można je rozpoznać?

Bielactwo nabyte jest powodowane przez różne czynniki, na które zazwyczaj nie mamy żadnego wpływu. Najczęściej pojawia się u osób, u których mechanizmy oksydacyjne nie działają w pełni poprawnie, przez co dochodzi do uszkodzenia barwnika skóry. Czasami winowajcą jest reakcja immunologiczna lub zaburzenia pracy układu nerwowego pojawiające się na wskutek silnego stresu czy nawet szoku psychicznego. W niewielu przypadkach bielactwo nabyte tworzy się jako efekt zadrapania skóry.

bie2

Można wyróżnić kilka grup osób, które będą bardziej narażone na wystąpienie tej choroby. To przede wszystkim osoby z chorobami tarczycy, walczące z cukrzycą, cierpiące na niedokrwistość złośliwą lub chorobę Addisona, zmagające się z obniżoną odpornością.

Jak rozpoznać bielactwo nabyte?

Zazwyczaj pojawienie się pierwszych objawów choroby sprawia, że pacjenci zaczynają odczuwać silny stres, ponieważ obawiają się, że problem będzie się pogłębiał, atakując kolejne obszary skóry.

Pierwszym objawem są plamy bielacze, które mogą pokazywać się stopniowo lub wystąpić nagle. Choć nie dają żadnych nieprzyjemnych dolegliwości, jak ból czy dyskomfort, to są wysoce nieestetyczne, przez co doprowadzają do pogorszenia samopoczucia, spadku poczucia własnej wartości, a w niektórych przypadkach nawet do depresji. Trzeba pamiętać, że takie plamy należy zabezpieczać przed słońcem, ponieważ gdy są wystawione na działanie promieni słonecznych, to bardzo często pojawia się na nich niezdrowy rumień.

bie4

Objawy dermatologiczne pokazują się w konkretnych rejonach skóry. Najczęściej jest to głowa, twarz, grzbiet rąk, stopy, kolana, łokcie i narządy płciowe.

Jak leczyć chorobę?

Pacjenci podejrzewający u siebie bielactwo nabyte najczęściej od razu zgłaszają się do dermatologa. Lekarz przeprowadza badania diagnostyczne, najczęściej przy pomocy lampy Wooda. Czasami zaleca też biopsję skóry i badanie krwi.

Trzeba niestety powiedzieć, że choroba jest ciężka do leczenia. Zazwyczaj wykonuje się naświetlanie lampami PUVA i stosuje się tzw. pędzlowanie  środkami roślinnymi, uzyskując w niektórych przypadkach zadowalające efekty. Dodatkowo podaje się leki, jeśli pacjent zgłosił się do lekarza już na początku choroby. Głównie są to kortykosteroidy miejscowe, maści immunosupresyjne i kremy.

bie3

Niektórzy pacjenci decydują się na wykonanie makijażu permanentnego, który doskonale maskuje plamy pojawiające się np. na ustach lub brwiach. Pomocne może być też stosowanie balsamów brązujących i samoopalaczy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *